El recreo de Castilla of Huerta de las Infantas

De zogenaamd Recreo de Castilla is een tuin aan de rand van de Adarve muur, precies onder het Kasteel van Priego waarvan het bestaan minstens sinds het midden van de 16de eeuw is gedocumenteerd. De eerste schriftelijk verwijzing naar deze plaats dateert precies uit 1550 opgenomen in een verkoopbrief met de naam van Huerta de las Infantas, gelegen onder el adarve van de oude deur van Priego.
Rond 1857 werd de tuin aangekocht door D. Antonio Castilla die er een huis bouwde.
In de decennia daarna, deze heer en zijn erfgenamen (Castilla Abril en Castilla Bermúdez Cañete) verbouwen de perceel in een romantische tuin met veel vegetatie en waterpartijen. De tuin en de vijver, gevoed door de wateren van de Fuente del Rey die ooit de 5 molens in het gebied aan het werk zetten, dienden als entertainment voor de vele leden van de familie en op zomeravonden werden feesten en partijen georganiseerd.
In 1948 organiseerde een groep mensen uit Priego concerten zoals die dat werden gehouden in de tuinen van La Alhambra gedurende de Festival de Música de Granada. Op zoek naar een geschiekte locatie voor dit feest, vroegen ze D. Álvaro Castilla Abril om hen de tuin te lenen. De eerste concert vond plaats op 1 september 1948 en werd het begin van het huidige International Festival van Muziek, theater en dans. Het Festival werd daar gehouden tot 1957 en op de posters en programma’s in die jaren verscheen de plaats met de naam Huerto de las Infantas
In de afgelopen 50 jaar heet het Recreo de Castilla, vernoemd naar de eigenaren, hoewel de oorspronkelijke plaatsnaam Huerto of Huerta de las Infantas ook is behouden.
Vanaf 1970 ging het afwaarts met de Recreo de Castilla en werd het een compleet ruïne
In 2003 werd een Internationale ideeënwedstrijd georganiseerd om het perceel te herstellen en er een openbare tuin of park van te maken. In 1996 schreef de geograaf Ángel Luis Vera Aranda over deze plek:
De legendes rond geheimen doorgangen en verborgen schatten vermengen zich met wat de realiteit is van wat vele ruimtes van Priego zouden kunnen zijn (de Jewel of de Adarve zonder verder te gaan) als de relatie tussen travertijn, water en vegetatie correct werd gebruikt, recept dat tot nu toe grotendeels is vergeten door degene die de mogelijkheid hebben om van de subbetische stad een nog onvergelijkbaarder decor te maken dan het nu is.