KALKOVEN (EEUWEN I – II)

De oven werd gevonden tijdens de archeologische opgravingen die in 2007 zijn uitgevoerd door het museum, (gemeentelijk dienst archeologie). Tijdens de werkzaamheden werd de kalkoven gevonden (eeuwen I – II) en een necropolis (eeuwen III – V). Beiden zijn publiek openlijk gesteld.
Om ze te bewonderen werd een gebouw van rechthoekige afmetingen neergezet, verdeeld in 2 aparte ruimtes. Één is de ingang met een didactische paneel en de tentoonstelling van 2 tomben afkomstig uit de zelfde opgraving en andere museum elementen waaronder een maquette reconstructie van de oven. In de tweede ruimte staat de kalkoven tentoongesteld vergezeld door een zinvolle enscenering.
Voor de bouw van de Romaans Priego waren taalrijke middelen en materialen uit de directe omgeving nodig: steen, baksteen, tegels, aarde en kalkmortel en andere minder belangrijk. Kalkmortel was in de oudheid de meest gebruikte mortel om te bouwen. Het bestond uit zand, kalk en water. Eenmaal de aanvoerbronnen gevonden, werden zand en water gebruik zonder iets aan ze te veranderen, met de kalk was een ander verhaal.
Om kalk te verkrijgen is het nodig om de juiste kalksteen te calcineren, dat wil zeggen, om deze te onderwerpen aan hoge temperaturen (1.000 graden ongeveer) en dat gedurende een proces dat meerdere dagen kan duren, zodat het calciumcarbonaat dat het bevat verandert in calciumoxide. Dit calciumoxide is “ongebluste kalk” dat met water moet worden vermengd om te transformeren tot een plastic massa die als mortel kan worden gebruikt. Dit is de functie dat de tentoongesteld oven uitvoerde.
Belangrijkste onderdelen van de oven:
Calcineringskamer: hier werd de kalksteen ingezet die gecalcineerd moest worden door een vuur dat onderaan werd aangebracht. Deze semi – ondergrondse kamer, is gedeeltelijk uitgehouwen uit natuurlijke steen (travertino of tosco) en is opnieuw gemaakt met een adobeband dat het zichtbare deel was van de structuur. De basis is cirkelvormig.
Toegangsdeur voorafgegaan door een kleine gang.