Trovos
Trovos zijn geïmproviseerde poëzie op een folkloristische muzikale basis. Het bijzondere in Priego de Córdoba is echter dat ze zonder begeleiding worden gezongen.
De trovero beschikt over een groot volks vernuft: de kunst van het improviseren, waarbij de poëzie de vorm krijgt van een dialoog of een woordenstrijd. Het is een traditionele kunstvorm die zich kenmerkt door frisse, spontane en geïmproviseerde poëzie: een lyrisch duel tussen twee mannen die blijk geven van een zeer rijke volkscultuur en een grote verbale behendigheid, om aaneengesloten zinnen op rijm en in dichtvorm te kunnen uitspreken.
Hoewel de trovos van Priego in flamencostijl worden gezongen, gaan ze niet gepaard met eigen muziek of dans. De composities heten letras en zijn quintillas (strofen van vijf regels), meestal van acht lettergrepen. Deze letras ter plekke verzinnen is de kunde en het vernuft van de trovero; blijft er een onaf omdat de inspiratie uitbleef om haar af te maken, dan zegt men dat die letra “se socó”. De onderwerpen ontstaan al improviserend en de troveros moeten elkaar direct van repliek dienen.
Wilt u zelf zien hoe vlot deze troveros improviseren? Bezoek dan het trovosfestival dat elk jaar op de laatste dag van de Feria Real wordt gehouden.