El Pendón de los Zamorano

De Pendón de los Zamorano is een militair vaandel dat in 1501 werd vervaardigd en tijdens het Ancien Régime (16e-19e eeuw) werd gebruikt om de troepen van Priego aan te voeren die als onderdeel van het markiezaat Priego deelnamen aan militaire acties. Het had ook een burgerlijk en religieus gebruik, want het werd gezwaaid tijdens diverse vieringen en feesten, zoals die van de apostel Jacobus (25 juli) of Sint Nicasius (14 december), en het was voor de familie die het bewaarde een voorwerp van maatschappelijk prestige.

De oorsprong van het vaandel ligt echter in een laatmiddeleeuwse context die we kunnen beschouwen als de epiloog van de oorlog van Granada, die in 1492 eindigde met de verovering van de hoofdstad Granada. De overgavevoorwaarden die waren overeengekomen in de capitulaties die door de Katholieke Koningen en de Nasriedische koning Boabdil werden ondertekend, en waaronder de godsdienstige tolerantie opviel, werden niet nageleefd. Dit leidde tussen 1499 en 1501 tot verschillende episodes van gewelddadig verzet van de getroffen moslimbevolking.

Eén van deze oorlogsepisodes vond plaats in de sierra Bermeja (Málaga), in maart 1501, waar de heer van het Huis Aguilar, waartoe de heerlijkheid Priego behoorde, Alfonso Fernández de Córdoba y Herrera (Don Alonso de Aguilar, broer van de Gran Capitán), om het leven kwam. Die dag werd hij vergezeld door zijn zoon Pedro, de toekomstige 1e markies van Priego. Het leven van laatstgenoemde werd gered dankzij het ingrijpen van Juan Martín Zamorano uit Priego, die onder andere gunsten het voorrecht ontving om vaandeldrager voor het leven van de heerlijke milities van Priego te zijn, evenals een erfelijk vaandel ter herinnering aan de gebeurtenis.

Het vaandel werd in 2022 door de familie Tisner-Madrid aan de stad geschonken en in 2023 gerestaureerd bij het Andalusisch Instituut voor Historisch Erfgoed (IAPH) van het Ministerie van Cultuur en Sport van de Junta de Andalucía

Meer informatie over de Pendón de los Zamorano hier

en ook hier